Verliefd op Thailand!

0

Sybiel ging met haar Robert en hun twee zoons Sierk (15) en Mees(13) met een georganiseerde familiereis naar Thailand. 3 weken op reis met twee pubers…Een georganiseerde reis…Gaan we dat wel overleven?

Onze zoons zaten in het diepste dal van de puberteit. Ze waren op een leeftijd dat ze liever alleen op de wereld waren en al helemaal niet met elkaar en hun ouders. Niet echt een goed uitgangspunt voor de vakantie. Tijdens het uitlaten van de hond sprak ik een vader die met een groep op vakantie was geweest. Niks voor ons leek me. Hoewel? Thuisblijven was helemaal geen optie. In een groep zaten meer kinderen en je hoeft toch niet op te trekken met de andere ouders. Mag wel, maar hoeft toch niet?

Nadat ik mijn man met (best veel) moeite had overgehaald, boekten we in een impuls een vakantie naar Thailand. Met de organisatie van mijn mijn hondenuitlaat-kennis.

Al op Schiphol speurden we naar leuke gezinnen met leuke kinderen. De leukste stonden in andere rijen en vertrokken naar (veel leukere) andere bestemmingen. We hadden spijt. Waarom waren we niet gewoon in Frankrijk gaan kamperen. Veel goedkoper ook. En dan namen we alle ruzies voor lief. Aan puberruzies waren we toch inmiddels wel gewend.

We hadden vertraging dus misten we de aansluiting naar van Bangkok naar Chiang Mai. Het feest was compleet. Maar… wel met een heleboel andere mensen. Die ook met Sawadee bleken te reizen,inderdaad ook bij onze groep hoorden en best normaal bleken.

Na de eerste dag acclimatiseren vertrokken we voor drie dagen wandelen naar de bergen boven Chiang Mai. Niet echt een hobby van onze kinderen, maar tot onze verbazing liepen alle kinderen zonder te piepen uren te kletsen. ‘s Avonds sliepen we in grote tenten met klamboes met gaten. Alle kinderen sliepen bij elkaar en de ouders wisselde klamboes en handdoeken uit. Heerlijk eten en een kampvuur. Het leek erop dat we dit gingen overleven.

De reisleider was een 30 jarige sportieve leuke Thai die zijn talen sprak met de kids. Al snel waren alle kinderen dol op hem. Hij regelde de fijnste restaurantjes, de leukste excursies en als we aankwamen met de trein stonden er al een paar busjes klaar. Alles ging soepel en schijnbaar zonder moeite. Hij verzon uitjes waar onze kinderen normaal niet echt voor te porren zijn. We bezochten een olifanten opvang en leerden Thais koken. De (nacht)treinreis van Chiang Mai naar Bangkok maakte hij tot een waar feest. We sliepen in fijne hotels of bij mensen thuis, we reisden per boot, bus of trein. We hadden geen kind aan de kinderen. Die aten, chillden en speelden spelletjes. Er viel een onvertogen woord. Met alle ouders hadden we een klik. Hoe dat kon? Geen idee. Misschien kwam het dat we allemaal in dezelfde fase van het ouderschap zaten. Met dezelfde opvoedproblemen. Van dezelfde kinderen, waarvan we nu zagen dat ze zelfs in de puberteit eigenlijk heel leuk bleken te zijn. Ik herinner me een avond waarop we in Bangkok met de ouders om een uur of 1 op een terrasje zaten. De kinderen liepen met zijn allen en de reisleider over de markt. In Thailand kan dat en met onze super reisleider kon dat zeker. Ik kan me nu nog het gelukkige gevoel herinneren.

De reis eindigde op Koh Phangan in een prachtig resort met een heerlijk stand. Met tranen in de ogen namen we na drie weken afscheid van onze vrienden. Het was een vakantie om nooit te vergeten. Compleet met reünie, uitwisselen van adressen en het doorsturen van foto’s. En wij? Wij gingen sparen voor een volgende georganiseerde vakantie. Want ja, het kost wel een paar centen, maar je krijgt er de mooiste onvergetelijke herinneringen voor terug. En gelukkige kinderen.

Share.

About Author

Comments are closed.