Zo wordt je man een superpapa

0
Natuurlijk weten mama’s alles beter. Vind ik. Maar toen mijn man klaagde dat ík elke avond de kinderen naar bed bracht (omdat hij dat niet ‘gezellig’ genoeg deed), zag ik ineens mijn fout in. Om een goede band met onze kids te krijgen, moet hij dingen op zijn manier kunnen doen. Oei. Voor jou ook lastig? 5 Tips.

1. Laat hem ‘vaderen’ over jullie baby
Tja. Die luier die achterstevoren zit, het verschoonkussen dat werkloos op de commode ligt omdat je man jullie kind gewoon op het bed verschoont en de poep die met wc-papier verwijderd wordt in plaats van met luierdoekjes… Hoe erg is dat nu echt? Houd ik mezelf steeds voor.

2. Kom niet meteen aanrennen om je baby (of man) te redden
Ik vond het altijd on-doen-lijk om aan te horen hoe mijn baby huilde en wilde dan niets liever dan hem uit de armen van mijn man te rukken om hem te troosten (wat ik ook weleens deed). Oeps. Ik snap nu: als hij de kans niet krijgt, kan hij ook nooit leren hoe hij ons kind weer stil krijgt. En –horror- kan ik dus nooit weg.

3. Kwaliteit gaat boven kwantiteit
Papa heeft het druk, dat snappen de kids. Ik vind dat minder leuk. Ik wil soms dat hij wat meer tijd met onze kinderen doorbrengt. Maar als ik eerlijk ben: die paar uur die hij op een werkdag met ze doorbrengt, is hij er ook echt voor ze. Dan spelen ze samen voetbal, leest hij een boek voor of kletsen ze gezellig over mannenzaken. Quality time met een superpapa dus. Terwijl ik met mijn gedachten vaak half bij de was ben. Of bij die mooie schoenen. Ik zeg niks meer.

4. Stoeien mag
Papa’s spelen ruiger dan mama’s. Ook met hun dochters, ja. En dat schijnt goed te zijn. Daar leren ze veel van. Heb ik me laten vertellen. Dus als mijn kind in de houdgreep ligt en vrij benauwd kijkt, grijp ik tegenwoordig niet in. Dan ga ik een boekje lezen. Met mijn vingers in mijn oren.

5. Wees flexibel
Mijn kinderen liggen elke avond om een vaste tijd in bed. Ben ik vrij streng in. Ook omdat ik anders zelf geen avond meer overhoud. Maar als papa een keer te laat thuis is, of met ze naar de film wil, probeer ik flexibel te zijn. Best lastig voor een controlfreak als ik. Het wordt mijn nieuwe mantra: buig-zaammmm. Buig-zaammmm.

Zin in nog meer opvoedinspiratie? Lees verder in ons gratis online magazine!

Share.

About Author

Leave A Reply